Bir varmış, bir yokmuş…
Uzak mı uzak, yemyeşil ağaçların gökyüzüne değdiği, derelerin şırıl şırıl aktığı Şen Şakrak Ormanı‘nda, diğer kurtlardan biraz farklı bir kurt yaşarmış.
Bu kurdun adı Kukuduk Kurt‘muş.
Kukuduk Kurt, ormandaki en hızlı koşan kurt değilmiş.
En güçlü kurt da değilmiş.
Ama kesinlikle…
En çok yemek yiyen kurtmuş!
Sabahları gözünü açar açmaz ilk söylediği şey:
— Kahvaltı hazır mı?
Öğlen:
— Öğle yemeği hazır mı?
Akşam:
— Akşam yemeği hazır mı?
Gece yatarken ise:
— Acaba gece atıştırmalık olarak ne var? diye sorarmış.
Bir gün Kukuduk Kurt, ormanın ortasındaki büyük meşe ağacının altında oturmuş. Önünde kocaman bir sepet varmış.
Sepetin içinde üç çörek, iki havuç, dört elma, bir parça peynir ve kocaman bir bal kabağı tatlısı duruyormuş.
Kukuduk, tatlıya uzanırken birden duraksamış.
— Hmmm… Bu bal kabağı tatlısı bana mı bakıyor, yoksa ben mi ona bakıyorum?
Tam o sırada tatlı tabağı elinden kaymış.
Fırt!
Kukuduk eğilmek istemiş.
Ama eğilememiş.
Bir daha denemiş.
Yine olmamış.
Üçüncü kez denemiş.
Bu kez nefes nefese kalmış.
— Of! Ben eskiden yere düşen kurabiyenin peşinden koşardım. Şimdi kurabiye düşse, ona el sallayıp “Sen artık benim değilsin.” derim!
Tam o sırada ormanın bilge doktoru Bilge Baykuş uçup gelmiş.
— Kukuduk, neden böyle iç çekiyorsun?
Kukuduk başını eğmiş.
— Galiba biraz fazla yemek yedim.
Bilge Baykuş gözlüğünü düzeltmiş.
— Biraz mı?
Kukuduk düşündü.
— Şey… Belki bir kova kadar biraz!
Bilge Baykuş gülümsemiş.
— Sağlıklı olmak için aç kalmana gerek yok. Önemli olan dengeli beslenmek, farklı yiyecekler yemek ve bol bol hareket etmek.
Kukuduk’un gözleri parlamış.
— Yani… Hiç mi tatlı yemeyeceğim?
— Elbette yiyebilirsin. Ama her gün kocaman bir bal kabağı tatlısını tek başına yemek yerine, ölçülü ve dengeli beslenmek daha iyi olur.
Kukuduk derin bir nefes almış.
— O zaman ben diyete başlıyorum!
Bunu duyan ormandaki hayvanlar hemen etrafına toplanmış.
Tavşan:
— Havuç yiyelim!
Sincap:
— Fındık yiyelim!
Kirpi:
— Meyve yiyelim!
Kukuduk:
— Kek yiyelim!
Herkes bir anda susmuş.
Kukuduk şaşırmış.
— Ne oldu?
Bilge Baykuş gülmüş.
— Kek de olabilir Kukuduk. Ama her öğünde değil!
Kukuduk başını sallamış.
— Anladım. Dengeli besleneceğiz!
Ertesi sabah Kukuduk erkenden kalkmış.
Kahvaltısında meyve, yoğurt ve sağlıklı yiyecekler varmış.
Sonra ormanın patikasında yürüyüşe çıkmış.
İlk beş adımda:
— Çok güzel!
On adım sonra:
— Harika!
Yirmi adım sonra:
— Biraz yoruldum.
Otuz adım sonra:
— Biri beni taşıyabilir mi?
Tavşan şaşırmış.
— Ama daha yeni başladık!
Kukuduk yere uzanmış.
— Benim bacaklarım yürüyüşe gelmemiş. Onlar evde kaldı!
Hayvanlar kahkahalarla gülmüş.
Ama Kukuduk pes etmemiş.
Her gün biraz daha hareket etmiş.
Bir gün yürümüş.
Ertesi gün zıplamış.
Sonraki gün arkadaşlarıyla oyun oynamış.
Bazen koşmuş.
Bazen dans etmiş.
Hatta bir gün ağaçların arasında öyle komik dans etmiş ki, sincaplar gülmekten dallardan düşecek gibi olmuş!
Kukuduk artık sadece yemek düşünmüyormuş.
Arkadaşlarıyla oyun oynamaktan, doğada gezmekten ve yeni şeyler öğrenmekten de büyük mutluluk duyuyormuş.
Bir hafta sonra ormanda büyük bir piknik düzenlenmiş.
Masada elmalar, armutlar, sebzeler, peynirler, yoğurtlar ve daha birçok yiyecek varmış.
Kukuduk masaya bakmış.
Eskiden olsa hepsini tek başına yemeye çalışırmış.
Ama bu kez gülümsemiş.
— Bugün her şeyden dengeli bir şekilde tadacağım.
Sonra küçük bir dilim kek almış.
Tavşan şaşkınlıkla sormuş:
— Sadece bir dilim mi?
Kukuduk gururla göğsünü kabartmış.
— Evet!
Tam o sırada karnından bir ses gelmiş.
Gurrrr!
Kukuduk utanmış.
— Neyse… İki dilim olabilir!
Herkes kahkahaya boğulmuş.
Bilge Baykuş başını sallamış.
— Önemli olan mükemmel olmak değil Kukuduk. Önemli olan sağlıklı alışkanlıklar edinmek ve kendine iyi bakmak.
Kukuduk gülümsemiş.
— Artık anladım. Sağlıklı olmak, hiç eğlenmemek demek değilmiş!
— Kesinlikle! demiş Bilge Baykuş.
— Dengeli beslenmek, hareket etmek, yeterince dinlenmek ve mutlu olduğumuz şeylere zaman ayırmak önemli.
Kukuduk o gün ormanda uzun uzun oyun oynamış.
Akşam olduğunda eve dönmüş.
Yatağına uzanırken karnı yine hafifçe guruldamış.
Kukuduk gözlerini kapatmış.
— Yarın sabah güzel bir kahvaltı yaparım…
Bir süre sessizlik olmuş.
Sonra gözlerini açmış.
— Ama önce…
Yatağının altından küçük bir elma çıkarmış.
— Gece acıkırsam diye!
Tam elmayı ısıracakken kapının arkasından Bilge Baykuş’un sesi duyulmuş:
— Kukuduk!
Kukuduk elmayı hemen arkasına saklamış.
— Ben hiçbir şey yapmıyorum!
Bilge Baykuş gülmüş.
— Elmayı saklamana gerek yok. Ama şimdi uyku zamanı!
Kukuduk yatağına uzanmış.
— Tamam!
Sonra yorganını üzerine çekmiş.
— İyi geceler!
Bir dakika sonra:
— Bilge Baykuş?
— Efendim?
— Yarın kahvaltıda ne var?
Bilge Baykuş kahkahayla cevap vermiş:
— Bunu yarın konuşuruz!
Kukuduk gülümseyerek gözlerini kapatmış.
Ve o günden sonra Diyet Yapan Kurt, ormanın en zayıf kurdu olmaya değil, en sağlıklı, en neşeli ve en hareketli kurdu olmaya çalışmış.
Çünkü artık biliyormuş ki…
Sağlıklı olmak aç kalmak değil; dengeli beslenmek, hareket etmek, dinlenmek ve hayatın tadını çıkarmaktır.
Ve Kukuduk Kurt’un hayatındaki en büyük değişiklik de bu olmuş.
Eskiden yemek için koşarmış.
Şimdi ise…
Koşmak için yemek yiyormuş!
Gökten üç elma düşmüş.
Biri Kukuduk’a…
Biri sağlıklı yaşamı öğrenen çocuklara…
Biri de bu masalı okurken gülümseyen herkese!