Bir varmış, bir yokmuş… Güzel mi güzel, rengârenk bir odada Mino adında sevimli bir bebek yaşarmış.
Mino, oyuncaklarıyla oynamayı çok severmiş. Her sabah uyanınca oyuncaklarına koşar, onlarla neşeyle oynarmış.
Bir gün Mino önce kırmızı topunu almış.
— Top! Top! demiş.
Topunu yere bırakmış.
— Hop hop hop! Kırmızı topum, hop!
Top yuvarlanmış, yuvarlanmış ve halının üzerine gitmiş.
Sonra Mino sarı ördeğini bulmuş.
— Vak vak! Merhaba ördek!
Ördeğini eline almış, onunla oynamış.
Ardından mavi arabasını görmüş.
— Düt düt! Araba geliyor!
Arabasıyla halının üzerinde gezmiş.
Mino oynamış, oynamış, oynamış…
Bir de bakmış ki odası oyuncaklarla dolmuş!
Kırmızı top bir köşede, sarı ördek diğer köşede, mavi araba yatağın yanında duruyormuş. Peluş ayıcığı da halının üzerinde oturuyormuş.
Tam o sırada annesi odaya gelmiş.
— Günaydın Mino! Ne güzel oyun oynamışsın. Şimdi oyuncaklarımızı toplama zamanı!
Mino annesine bakmış.
— Topla mı?
— Evet! Haydi, oyuncaklarımızı yerlerine koyalım.
Annesi renkli oyuncak sepetini getirmiş.
— Önce kırmızı topumuzu bulalım. Kırmızı top nerede?
Mino etrafına bakmış.
— Aaa! İşte burada!
Kırmızı topunu iki eliyle tutmuş ve sepete bırakmış.
— Pat! Top sepetin içinde!
Annesi alkışlamış.
— Aferin Mino!
Şimdi sıra sarı ördekteymiş.
— Vak vak! Sarı ördeğimiz nerede?
Mino ördeğini bulmuş.
— Burada!
Ördeğini de sepete koymuş.
— Vak vak! Ördek de yerinde!
Sonra annesi sormuş:
— Peki mavi arabamız nerede?
Mino hemen arabasını bulmuş.
— Düt düt! Burada!
Arabayı da sepete bırakmış.
Annesi gülümsemiş.
— Harika! Birlikte çok güzel topluyoruz.
Ama halının üzerinde bir oyuncak daha varmış.
Bu, Mino’nun sevimli peluş ayıcığıymış.
Ayıcık sessizce oturuyormuş.
Annesi sormuş:
— Ayıcığımız nerede? O da dinlenmek istiyor mu acaba?
Mino ayıcığına doğru uzanmış.
— Ayıcık! Gel!
Ayıcığını kucağına almış ve oyuncak yatağına yatırmış.
— İyi dinlen ayıcık!
Artık bütün oyuncaklar yerlerine yerleşmiş.
Oda tertemiz olmuş.
Mino etrafına bakmış.
— Bitti! Bitti!
Annesi sevinçle alkışlamış.
— Bravo Mino! Oyuncaklarımızı çok güzel topladın.
Mino da ellerini birbirine vurmuş.
— Aferin bana!
Annesi şöyle demiş:
— Oyun oynarken çok eğleniriz. Oyunumuz bitince oyuncaklarımızı toplarız. Böylece odamız düzenli kalır ve oyuncaklarımızı yine kolayca buluruz.
Mino çok mutlu olmuş.
Çünkü oyuncaklarını toplarken hem eğlenmiş hem de annesine yardım etmiş.
Sonra annesi Mino’ya sormuş:
— Yarın yine oyuncaklarımızla oynayacak mıyız?
Mino sevinçle cevap vermiş:
— Evet! Top, ördek, araba!
O gün oyuncaklar da yerlerinde güzelce dinlenmiş.
Mino ise mutlu mutlu gülümsemiş.
Gökten üç renkli top düşmüş. Biri oyuncaklarını toplayan miniklere, biri annelere, biri de düzenli ve mutlu odalara!
Masalımız burada bitmiş.