Bir zamanlar, yemyeşil tepelerin arasında saklı, küçük ve huzurlu bir köy vardı. Bu köyde “Mert” adında bir çocuk yaşardı. Mert, neşeli, yardımsever ama bazen düşünmeden söz veren bir çocuktu.
Bir gün annesi ona seslendi:
“Markete gidip ekmek alır mısın Mert?”
Mert hemen,
“Tabii anne, hemen gidip geliyorum!” dedi.
Ama yolda arkadaşlarıyla karşılaştı. Top oynuyorlardı. Mert bir an durdu, “Biraz oynayıp sonra giderim,” diye düşündü. Oyun uzadıkça uzadı… Güneş yavaş yavaş batmaya başladı. Mert birden annesine verdiği sözü hatırladı.
“Eyvah! Anneme söz vermiştim!” dedi ve koşarak markete gitti. Ama market kapanmıştı.
Üzgün bir şekilde eve döndü. Annesi kapıda onu bekliyordu. Mert başını öne eğdi:
“Anne… Sözümü tutamadım. Önce oyun oynadım, sonra gittim ama market kapanmıştı.”
Annesi ona kızmak yerine sakin bir şekilde konuştu:
“Mert, bazen hata yapabiliriz. Ama verdiğimiz sözler çok değerlidir. İnsanlar sana güvenir çünkü sözünde duracağını bilirler.”
Mert o gece çok düşündü. “Bir daha söz verirsem mutlaka tutacağım,” diye karar verdi.
Ertesi gün komşuları Ayşe teyze, ağır bir sepet taşımakta zorlanıyordu.
“Mert, biraz yardım eder misin?” diye sordu.
Mert bu sefer hemen,
“Evet, yardım edeceğim!” dedi. Ama bu kez farklıydı. Önce işini yaptı, sepeti dikkatlice taşıdı, sonra oyun oynamaya gitti.
Günler geçtikçe Mert verdiği her sözü tutmaya başladı. Köyde herkes ona güveniyordu artık. Bir gün köyün yaşlılarından biri şöyle dedi:
“Mert, sen küçük olabilirsin ama sözün çok büyük.”
Mert gülümsedi. Çünkü artık biliyordu:
Söz vermek kolaydı, ama sözünde durmak insanı gerçekten değerli yapardı.
Masalın Öğüdü
Verdiğimiz sözleri tutmak, güvenilir bir insan olmanın en önemli adımlarından biridir.
