Bir zamanlar, küçük bir kasabada yaşayan Eren adında meraklı bir çocuk vardı. Eren’in en sevdiği şey, gökyüzünü izlemekti. Bulutların şekillerine bakar, bazen onları bir ejderhaya, bazen de kocaman bir dondurmaya benzetirdi.
Bir gün dedesinin eski tavan arasını karıştırırken tozlu bir ayakkabı kutusu buldu. Kutunun üstünde solmuş harflerle şunlar yazıyordu:
“Gökyüzüne ait olanı dikkatle sakla.”
Eren heyecanla kutuyu açtı. Ama içinde oyuncak ya da eski fotoğraflar yoktu. Kutunun içinden küçücük, bembeyaz bir bulut çıktı!
Bulut pamuk gibi yumuşaktı ve hafifçe parlıyordu. Üstelik konuşabiliyordu.
“Sonunda biri beni buldu!” dedi ince bir sesle.
Eren şaşkınlıkla geri çekildi.
“Sen… gerçek bir bulut musun?”
“Evet,” dedi bulut. “Ben Yağmur Bulutu Mino. Çok uzun zaman önce yanlışlıkla bu kutunun içine sıkıştım.”
Eren hemen pencereyi açtı.
“Öyleyse seni gökyüzüne geri göndereyim!”
Ama Mino üzgün görünüyordu.
“Tek başıma çıkamam. Gücümü kaybettim. Yeniden yükselebilmek için insanların güzel davranışlarından doğan iyilik rüzgârına ihtiyacım var.”
Eren bunu pek anlamadı ama yardım etmeye karar verdi.
O gün kasabada yaşlı komşuların poşetlerini taşıdı, parkta yere atılmış çöpleri topladı, ağlayan küçük bir çocuğu güldürdü. Her güzel davranıştan sonra Mino biraz daha büyüyor, biraz daha parlıyordu.
Akşam olduğunda bulut artık küçük bir yastık kadar olmuştu.
Mino gülümsedi.
“Gördün mü? İyilik görünmez bir güçtür.”
Ertesi gün Eren arkadaşlarına da durumu anlattı. Hep birlikte ağaçlara su verdiler, sokak hayvanlarına yiyecek koydular, kırılan bir bisikleti tamir ettiler.
Kasabanın üstünde hafif bir rüzgâr esmeye başladı.
Mino sevinçle havalandı.
“İşte bu! İyilik rüzgârı geri geldi!”
Bulut yavaşça gökyüzüne yükseldi. Tam giderken Eren’e küçük, gümüş renkli bir tüy bıraktı.
“Ne zaman birine yardım edersen, gökyüzünde bir bulut daha hafifler,” dedi.
O günden sonra Eren her buluta baktığında gülümsedi. Çünkü artık biliyordu ki dünyayı güzelleştiren şey yalnızca büyük kahramanlıklar değil, küçücük iyiliklerdi.
Ve derler ki, yağmurdan sonra çıkan en parlak bulutun içinde hâlâ Mino yaşarmış.
