Bir zamanlar, yemyeşil tarlaların ve uzun taş yolların bulunduğu bir köyde Karamel adında yaşlı bir eşek yaşardı. Karamel eskisi kadar hızlı çalışamıyordu. Sahibi artık onu istemediğini söyleyince Karamel çok üzülse de kendi kendine şöyle dedi:
“Üzülmek yerine yeni bir yol bulmalıyım. Belki de hayat bana başka bir kapı açıyordur.”
Karamel’in aklına harika bir fikir geldi:
“Benim sesim güçlü! Bremen şehrine gidip müzisyen olacağım!”
Yola koyulan Karamel, biraz ileride hüzünle oturan bir köpek gördü. Köpeğin adı Pati idi.
“Niye üzgünsün?” diye sordu Karamel.
Pati iç çekti:
“Eskiden evi korurdum ama artık yaşlandım diye beni istemiyorlar.”
Karamel gülümsedi:
“O zaman benimle gel! Bremen’e gidiyoruz. Birlikte müzik yaparız.”
Pati’nin gözleri parladı ve birlikte yürümeye başladılar.
Az sonra bir ağacın dalında sessizce duran Miskin adlı bir kediye rastladılar. Miskin de artık fare yakalayamadığı için evden kovulmuştu. O da gruba katıldı.
Üç arkadaş yoluna devam ederken bir çiftliğin önünde yüksek sesle öten Cikcik adlı bir horoz gördüler. Horoz korku içindeydi.
“Yarın beni çorba yapacaklar!” dedi titreyerek.
Karamel hemen konuştu:
“Biz Bremen’e gidiyoruz. Gel, sen de bizimle ol. Sesin harika!”
Böylece dört arkadaş birlikte yola çıktı. Akşam olunca ormanda küçük bir kulübe gördüler. İçeride kötü kalpli hırsızlar vardı. Hayvanlar korktu ama Karamel bir plan yaptı.
“Üst üste çıkalım ve birlikte şarkı söyleyelim!” dedi.
Eşek en alta geçti, köpek onun üstüne çıktı, kedi köpeğin sırtına, horoz da en üste kondu. Hep birlikte öyle güçlü bir ses çıkardılar ki:
“AAAN-HAU-MİYAV-ÜÜÜRÜÜÜ!”
Hırsızlar korkudan kaçıp gittiler!
Dört arkadaş kulübeye yerleşti. Ateş yaktılar, karınlarını doyurdular ve birbirlerine baktılar.
Karamel gülerek şöyle dedi:
“Belki Bremen’e varamadık ama birlikte olduğumuz sürece her yer bizim evimiz.”
O günden sonra dostlukları sayesinde mutlu yaşadılar. Her akşam birlikte müzik yaptılar ve ormandaki tüm hayvanlara neşe dağıttılar.
Masalın Öğrettiği Dersler
Herkesin bir yeteneği vardır.
Yaş almak değer kaybetmek değildir.
Dostluk ve dayanışma, korkuları yenmenin en güçlü yoludur.
Birlikte çalışanlar zorlukları kolayca aşar.
