Bir varmış bir yokmuş…
Renkli evlerin bulunduğu küçük bir mahallede, Emir adında meraklı bir çocuk yaşarmış. Emir oyuncaklarını çok severmiş ama onları toplama konusunda pek dikkatli değilmiş. Arabaları koltuğun altında, legoları halının üstünde, peluş ayısı ise bazen mutfakta bulunurmuş.
Bir gün annesi ona büyük, mavi bir oyuncak kutusu almış.
“Artık tüm oyuncakların burada duracak,” demiş annesi gülümseyerek.
İlk gün Emir çok heyecanlanmış. Oyuncaklarını tek tek kutuya yerleştirmiş. Ama birkaç gün sonra eski alışkanlıkları geri dönmüş. Oyuncaklar yine evin her tarafına dağılmış.
O gece ilginç bir şey olmuş.
Emir sabah uyandığında oyuncak kutusunu yerinde bulamamış!
“Anne! Oyuncak kutum kaybolmuş!” diye bağırmış.
Annesi şaşkınlıkla etrafa bakmış ama kutu gerçekten yokmuş.
Emir çok üzülmüş. Oyuncaklarını toplamak istemiş ama çoğunu bulamamış. Bir tekerlek masanın altında, küçük robot perde arkasında kalmış. En sevdiği kırmızı araba ise tamamen kaybolmuş.
Tam o sırada odasından minik bir ses gelmiş:
“Bizi korumadığın için oyuncak kutusu gitti…”
Emir korkuyla etrafına bakmış. Konuşan, küçük peluş tavşanıymış!
“Oyuncaklar da düzen ister,” demiş tavşan.
“Biz kaybolmaktan korkuyoruz.”
Emir bunu duyunca çok düşünmüş. Oyuncaklarını dağınık bırakınca onların zarar gördüğünü fark etmiş.
Hemen işe koyulmuş. Tüm oyuncaklarını dikkatlice toplamış, eksik parçaları bir araya getirmiş, rafları düzenlemiş.
Tam son oyuncağı yerine koyduğu anda odanın köşesinde mavi bir ışık belirmiş.
Ve birden… oyuncak kutusu tekrar ortaya çıkmış!
Kutunun üzerinde altın renkli küçük bir yazı varmış:
“Düzenli olan, eşyalarını korur.”
Emir o günden sonra oyuncaklarını hep toplarmış. Çünkü artık biliyormuş ki düzenli olmak sadece temiz bir oda değil, aynı zamanda eşyalarına sevgi göstermekmiş.
Ve o evde bir daha hiçbir oyuncak kaybolmamış.
Masalın Öğüdü
Düzenli olmak hem eşyalarımızı korur hem de bize sorumluluk kazandırır.
